NBA’de İlk Ay Ödülleri

davis

2014-15 NBA sezonunda ilk ay geride kaldı, bunun ise iki anlamı var.

İlk olarak, hemen her gözlem için “ama hâlâ erken” denilen dönemi geçtik. Neredeyse.

İkincisi, NBA ödüllerinde adı en başta geçenlerle ilgili kayda değer bir noktaya ulaştık.

Her büyük sezon sonu ödülü için, bu noktaya kadar oyuncuların istatistiklerine odaklanarak , bu rakamlarının oluşturduğu etkilere dayanarak bir değerlendirmede bulunacağız. Daha basit şekilde konuşursak, takımların oranları bu bireysel ödüller içinde bir faktör olacak. Olmalılar da… Ancak en önemli etken değiller.

Kimse bu yarışın Nisan ayında nasıl sonuçlanacağını söylemiyor; bu seçimler tamamen her oyuncunun, yöneticinin ya da koçun bu döneme kadar olan performanslarına göre yapıldı.

Son olarak da, eğlenin, üzerine tartışmalar yapın ve bu Kasım ayı ödüllerini bazı önemli düşüncelerle aklınızda tartın: Kevin Durant henüz hiçbir maça çıkmadı, Anthony Davis aniden gezegene geri dönebilir ve LeBron James’in bu kötü oyununa bir son vermesi çok yakın olabilir.

İşte o ödüller.

Yılın Altıncı Adamı: Jamal Crawford, Los Angeles Clippers

jamal

Maç başına ortalamaları: 18.6 sayı, 1.9 ribaund, 3.1 asist, 1.2 top çalma, 0.1 blok

Phoenix Suns guardı Isaiah Thomas’ın hareketli başlagıncı, Jamal Crawford’ın NBA’in bench kralı olarak günlerini bitirdi gibi görünüyor. Ancak sezonun ilk ayında, 34 yaşındaki tecrübeli oyuncu altıncı adamlık tacını bırakmaya henüz hazır olmadığını bizlere kanıtladı.

Crawford’ın bu çok erken seçimlerde bu ödüle adının yazılmasının iki sebebi var: Thomas’tan daha verimli ve aldığı dakikalarda önemli bir artış var. Clippers kombo guardı uzaklardan hiç çekinmeden şut kullanıyor (gerçi hiç çekindi mi ki?), doğru şut yüzdelerinde 61.1 ile 59.9’la oynayan Thomas’ın önünde yer alıyor.

Eğer sizin öncelikli göreviniz benchten gelip hücuma katkı sağlamaksa, şutlarda verimlilik kritik bir önem taşıyor. Crawford da bu alanda Thomas’ı geride bırakmış durumda.

Dahası, Los Angeles’ın kanat oyuncularının kötüye gidişi (Matt Barnes sayı bulamıyor ve JJ Redick de sahanın her iki tarafında sıkıntılı) Clips’in Crawford’un vereceği katkıya her zmaankinden daha çok ihtiyacı olduğu anlamına geliyor. Sonuç olarak, onun değeri belki de tüm zamanların en yükseği olabilir.

Diğer yandan Thomas ise Pheonix’te ihtyaç fazlası. İyi oynamasına karşın, 2013-14 sezonundaki çıkışıyla adından söz ettiren Goran Dragic’in dakikalarını ve üretkenliğini yediği gerçeğini inkar edemeyiz.

Bu isimlere yaklaşan birisi daha var. Bu seneki Golden State Warriors evriminin bir parçası olan Mareese Speights, sahanın iki tarafında da kariyerinin en iyi oyununu oynuyor. PER istatistiğinde ise ilk beş içinde yer alıyor ve takımın ikinci beşinde hücumun bel kemiği.

İkinci: Isaiah Thomas, Phoenix Suns

Onur Ödülü: Marreese Speights, Golden State Warriors

En Çok Gelişen Oyuncu (MIP): Jimmy Butler, Chicago Bulls

jimmy

Maç başına ortalamaları: 21.9 sayı, 5.7 ribaund, 3.1 asist, 1.5 top çalma, 0.4 blok

Bu ödülü ciddi derecede hak eden iki aday var ve ikisi arasından bir seçim yapmak bizi cevaplanması zor bir soruya götürüyor: Oyuncunun gelişiminin yüksekliğini nasıl ölçersiniz?

Anthony Davis gelecek vaad eden bir genç yıldızdan galaksiyi yutan bir fenomene dönüşürken, Jimmy Butler ise savunmadaki becerilerinin yanına büyük eklemeler yaparak süper yıldız kıvamına yakın bir oyun sergiliyor. Davis’in daha harika bir yeteneği olduğu açık bir şey ancak bu pek de onun gelişiminin daha harika olduğu anlamına gelmiyor.

Oyuncu verimlilik oranlarına bakacak olursanız, Butler’ın bu sezon gerçekten geliştiğini görebilirsiniz. Onun PER istatistiği 13.5’ten 21.8’e atladı, yani 8 puandan daha fazla bir artış bu. Davis 33.2 ile lig lideri olsa da geçen yılki istatistiği 26.5 idi. Yani onun bu önemli performans artışı o kadar da mühim değil.

Rakamlar her şey değildir, ama tabi ki Davis’in ne olduğunu da görmezden gelmek imkansız.

“The Brow” bu sezon daha prestijli bir ödül yarışında yer alabilir. O yüzden Butler bu ödülün favorisi olarak görülebilir.

“O inanılmaz,” dedi Bulls koçu Tom Thibodeau, ESN Chicago’dan Nick Friedell’e konuşmasında. “O bir yıldız ve bunu sahanın iki tarafında da gösteriyor. Harika bir oyuncu.”

Thibs’i etkilemek kolay değildir ama Butler hücumda da tehlike yaratan bir isim olarak bunu başarmış durumda, buna bir de serbest atış çizgisine gidişlerini de eklemek gerekiyor. Şimdiye kadar 132 kez serbest atış çizgisine giden Butler bu alanda neredeyse ligin lideri.

Serbest kalmadan önceki sezonu, maksimum seviyede bir yıldıza evrilmek için kötü bir zaman değil. Savunmadaki ustalığı ve hücumuyla, Butler ayrıca zaman konusunda da iyi iş başarıyor.

İkinci: Anthony Davis, New Orleans Pelicans

Onur Ödülü: Klay Thompson, Golden State Warriors

Yılın Savunmacısı: Andrew Bogut, Golden State Warriors

bogut

Maç başına ortalamaları: 7.6 sayı, 9.1 ribaund, 3.3 asist, 0.8 top çalma, 2.1 blok

En cimri takımın en iyi durdurucusunu seçmek ve onu ligin en iyi savunmacısı olarak lanse etmek fazla basite kaçan bir durum. Fakat bu yaklaşım DPOY (yılın savunmacısı) ve hatta daha büyüğü MVP (en değerli oyuncu) gibi seçimler için çok da uzak duran bir yaklaşım türü değil.

Neyse ki, basit (ama oldukça belalı) bir seçim olarak bu noktada NBA’in en iyi savunmacısı Andrew Bogut derken arkasında bir destek var.

İlk beşler için, ligin en huysuz Avustralyalısının takımına yardımıyla, kendisi sahadayken rakipleri her 100 pozisyonda yalnızca 91.8 sayı buluyor. Bogut benchte iken, bu rakam NBA.com verilerine göre 98.8’e fırlıyor. Bunun nedenini anlamak zor değil: Bogut çember etrafında sayı bulmayı çok zorlaştırıyor.

Maç başına en az yedi sayı girişimini koruyan oyunculara bakıldığında, Bogut izin verilen yüzdede 41.5 ile üçüncü sırada yer alıyor. NBA.com verileri, Bogut’a göre yalnızca Roy Hibbert ve Tim Duncan varken yakın mesafeden sayı atmanın daha zor olduğunu gösteriyor.

Basketball-Reference.com’a göre, bireysel savunma oranında Bogut lig lideri iken, savunma win share’de üçüncü sırayı paylaşıyor. Ayrıca savunma +/- tablosunda da ilk sırada yerini aldı.

Rakamları bir yana bırakıp sadece Bogut’u izlediğiniz zaman, kayda değer içgüdüleri pozisyon alma disiplini ile birlikte bunu harika bir savunmaya uyarlayan birisini göreceksiniz. Orta alana yakın duruyor, içeri dalanları engelliyor ve daima doğru yerde oluyor. Basitçe, bundan iki yıl önce bu ödülü alırken Marc Gasol ne yaptıysa hepsini yapıyor.

Şu anda bu ödül için bir avuç dolusu oyuncu olsa da sezonun ilk ayında savunma konusunda kimse Bogut’un yarattığı etkiyi geçemedi.

İkinci: Roy Hibbert, Indiana Pacers

Onur Ödülü: Anthony Davis, New Orleans Pelicans

Yılın Çaylağı: Jabari Parker, Milwaukee Bucks

jabari

Maç başına ortalamaları: 11.9 sayı, 6.1 ribaund, 1.7 asist, 1.3 top çalma, 0.3 blok

Milwaukee Bucks forveti Jabari Parker, çok az farklarla Minnesota Timberwolves ‘tan Andrew Wiggins’i geride bırakarak Kasım ayını onurunu evine taşıyor. Bu ikili sezon boyunca bu kapışmalarına devam edecek gibi duruyor.

Parker ve Wiggins neredeyse eşit sayı ortalamalarına sahip, 11.9 ve 11.6. Diğer yandan Parker, şut yüzdesindeki verimliliği ve doğru şut yüzdesinde farkını ortaya koyuyor. Wiggins uzun mesafeden daha iyi bir şutör ancak ne o ne de Parker o mesafeden yüksek kapasiteli şutörler değil.

Wiggins elit atletizmini ve savunma potansiyelini (sayısız kaliteli blokları var) göstermiş olsa da Parker daha iyi bir istikrara sahip. Bucks’ın çaylağı içeride dışarıda farketmeksizin kendi şutunu yaratmasını biliyor. Dahası, oyuna dair hisleri ribaund ve asist toplamlarında Wiggins’i neredeyse ikiye katladı.

Kevin Martin’in sakatlığıyla birlikte önünde daha fazla dakika olacak Wiggins için daha büyük bir rol ortaya çıkabilir, oyunu kendi için yavaşlatmak. Eğer bu olursa, 2014-15 sezonu yılın çaylağı ödülünde yeni yılla birlikte Parker’ı geride bıraktığını görmek sürpriz olmaz.

Şu an için, seçimimiz Parker.

İkinci: Andrew Wiggins, Minnesota Timberwolves

Onur Ödülü: Nerlens Noel, Philadelphia 76ers

Yılın Koçu: Steve Kerr, Golden State Warriors

kerr

Sezon İstatistikleri: 14-2, savunmada No.1 (95.1), hücumda No.7 (106.8), averajda No.1 (11.7)

Steve Kerr, kovulan koç Mark Jackson’ın, takımın en iyi oyuncusu Stephen Curry’nin her seferinde onun kalmasını istediğini ifade ettiği ismin yerine geldi. Yine de Kerr’in takımı gelişinin resmiyet kazanmasından bu yana ne Curry’den ne de başka birinden bundan hoşnutsuzluk duyulduğuna dair bir açıklama gelmedi.

Bu durum Curry’nin profesyonelliğinin bir göstergesi adeta ama bir de Kerr’in şimdiden gösterdikleri de buna destek sağlıyor.

Golden State bu sezon herkesten iyi durumda, her 100 pozisyon başına ortalamalarda 11.7 gibi net farkla lig lideri, ayrıca savunmada 1. ve hücumda da 7.sıradalar. Warriors için geçen yıldan kalan bir durum bu, ama efor seviyesi ve savunmadaki kararlık da bir artış söz konusu.

Kerr takıma yeni bir hücum sistemi getirdi, her ne kadar benzerlikler taşısa da bu yeni sistemle birlikte geçen sezona göre daha akışkan, hızlı bir top paylaşımıyla sayıya gitmek var. Önceden oyuncular öylece dikilirken artık daha hareketliler; bir zamanlar iso ile oynanırken Bogut’un servisleriyle kolaylıklar yaratılabiliyor.

Hücum tamamen yeni ve önceki halinden dünyalar kadar daha iyi.

Kerr’ın tatlı sözleriyle Harrison Barnes, Draymond Green, Marreese Speights ve Klay Thompson gibi oyuncular şimdiye kadar kariyer sezonlarını geçiriyor ve hepsi de koçun getirdiği yeni modada eşit sayıda hücum fırsatına sahip oluyor.

Stephen Curry orta mesafe şutlarında azalmaya gitti ve yerini turnikelerle doldurdu. Top kayıpları da azaldı. İsabetli üçlüklerde ligin lideri. Şu anda point guardları da iyi savunuyor, bunu da eklemeliyim.

Kerr tüm bunları David Lee’nin dakikalarını yedi dakika kısarak başardı, ki bu oyuncu kadrodaki herkesten daha çok All-Star olan birisi.

Kerr’e karşı öne sürülebilecek tek şey, yanında Ron Adams ve Alvin Gentry gibi iki saygıdeğer, tecrübeli asistanının olması -ki bu isimler Kerr’in şemalarına önemli paya sahip. Ancak, hücum ve savunma koordinatörlerinin imzalarını yönetebilen isim Kerr, yani eğer ağır bir şeyi kaldırabiliyorsanız bunun sebebi Kerr’in sizin bunu yapabilmenizi güven altına olmuş olmasıdır.

Takımların büyük çoğunluk bu sezona büyük beklentilerle giriş yaptı. Kerr’in savaşçıları ise bu beklentileri büyük farklarla aşmayı başardı.

İkinci: Gregg Popovich, San Antonio Spurs

Onur Ödülü: Dave Joerger, Memphis Grizzlies ve Dwane Casey, Toronto Raptors (eşitlik)

Yılın Yöneticisi: Donnie Nelson, Dallas Mavericks

donnie

Transfer döneminin en büyük hamleleri henüz beklendiği gibi dramatik sonuçlar doğurmadı. Cleveland Cavaliers’ı LeBron James’ın etrafında birleştirmek için hâlâ bol zaman var ve son birkaç haftadır da bunun olumlu sinyallerini görüyoruz.

Benzer şekilde, bugüne kadar Chicago Bulls da herkesin beklediği egemenliği gösteremedi. Maç başına farkları yalnızca 2.8 ve kadroda Pau Gasol, çaylaklar Doug McDermott ve Nikola Mirotic gibi harika eklemeler olsa da henüz mücadele içindeler.

David Griffin (LeBron, eğer dürüst olacaksak) ve Gar Forman henüz planlarını devreye sokabilmiş değil.

Donnie Nelson’ın planları ise şimdiden meyvesini veriyor.

Herkesle bu şekilde anlaşması zor ama Dirk Nowitzki ile üç yıllık 25 milyon dolar değerinde bir kontrat imzalandı ancak Nelson, hem takımın genel menajeri hem de basketbol operasyonları başkanı, Dallas Mavericks’in kadrosundaki akıllı geliştirmelerle ilgili muhattap alınmalı.

Chandler Parsons, transfer dönemindeki en sansasyonel transferdi ama New York Knicks ile takasla Tyson Chandler’ı geri kazanmak belki de bu yazın en önemli katkısıydı. Chandler, Dallas’a savunmada öncülük ederken Rick Carlisle’ın da işlerini kolaylaştırıyor.

Jameer Nelson, Al-Farouq Aminu ve J.J. Barea eklemeleriyle birlikte Nelson, Nowitzki ve Monta Ellis’in çekirdeğini oluşturduğu kullanışlı veteranlar grubuna eklemek yaptı.

Dallas şu an 13-5 net averajda yalnızca Golden State’in arkasında ve hücumda da ligin lideri. Uçuşa geçmek için kötü bir yenilenmiş model değil.

İkinci: Daryl Morey, Houston Rockets

Onur Ödülü: Pat Riley, Miami Heat

MVP: Anthony Davis, New Orleans Pelicans

daviis2

Maç başına ortalamaları: 24.9 sayı, 11.3 ribaund, 1.7 asist, 2.1 top çalma, 3.0 blok

Kevin Durant’ın yokluğu ve daha az efektif LeBron James’in varlığı ile erken MVP yarışında son yıllara göre çok farklı isimler yer alıyor.

Son iki MVP, normal standartlarında olsalar dahi Davis hâlâ bu yarışta yer alabilir.

Üstte gördüğünüz o basit rakamlar şaşırtıcı, özellikle de Davis’in yalnızca 21 yaşında olduğunu düşündüğünüzde.

Kareem Abdul-Jabbar tarihte playoff yapamayan bir takımda bulunup MVP ödülünü almış tek oyuncu, ve mevcut durumda New Orleans Pelicans da Batı’daki playoff resminin dışında yer alıyor. Ancak Davis’in hatası olmayan ve MVP ödülünü ondan uzaklaştırabilecek bir şey var, o da takım arkadaşları ve koçunun, her jenerasyonda bir kez gelebilecek böyle bir oyuncuya yetecek kadar iyi olmamaları.

New York Times’tan Benjamin Hoffman şöyle diyor:

Eğer Davis bu şovlarına devam ederse, rakipleri onun blok yeteneklerinden daha fazlasından endişe duymaya başlayabilir. Ancak Pelicans’ın bu sezon Batı’da bir şansı olması için, Davis’in harika oyunlarından daha fazlasına ihtiyaçları var. Ve eğer O bu şekilde gelişmeye devam ederse, yükseklerde yer alabilir.

PER ve blok istatistiklerinde ligin lideri Davis ayrıca ribaund sıralamasında altıncı ve top çalmada beşinci. Pelikanların hücum rutini onu genellikle orta mesafa şutlara itse de Davis ‘in 55.7 yüzdeyle şut attığını belirtmeliyiz.

Eğer sezon bugün sona erseydi; Davis, en az 31 PER’in yanında en az üç blok ve 24 sayı ortalamalarıyla lig tarihindeki ilk ve tek oyuncu olabilirdi. (Basketball-reference.com)

Ama tabiki sezon bugün sona ermiyor. Şu an ile sezon sonu arasında; Warriors 60 maç kazanırken Stephen Curry’nin bu rakamları stabil olabilir, Kyle Lowry’nin Toronto Raptors’ı Doğu’yu parçalamaya devam edebilir, Marc Gasol’un Memphis Grizzlies’i bu şekilde devam ederse İspanyol uzun da bu ödül de zorlu isimlerden olabilir.

Şimdilik, Davis ligin en iyi oyuncusu. Şutları bloklayan devasa bir savunmacı. Sahanın iki tarafını da domine eden, imkansız açılardan smaçlarla bitiren ve potansiyelinin henüz yakınında bile olmayan bir oyuncu.

Kaybetmeye mahkum bir MVP.

İkinci: Stephen Curry, Golden State Warriors

Onur Ödülü: Marc Gasol, Memphis Grizzlies

Çeviri bana aittir.

KAYNAK: http://bleacherreport.com/articles/2284675-monthly-2014-15-nba-awards-selecting-the-november-winner-in-every-category

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s